Alpas

3rd person POV

In the middle of the night wherein only the moon and few street light serves lightning in the dark road, there was a gorgeous looking lady, about 28 years old. She was wearing a silver backless dress and a red pair of heels. She’s standing in front of a street light while playing with a small knife on her right hand and in the other hand has a bottle of wine.

“Why everyone is hating me?! Why should ain’t good enough?!” She said and about to cry when someone caught her attention.

She approached it and noticed the man running in her direction.

When the man was only three meters away, he pulled out a gun, the girl felt nervous as he pointed the gun at her.

Bang!

The silence was interrupted by the sound of a gunshot, followed by the woman falling from her position.
—————————————-
Dahan dahan akong nagmulat ng aking mga mata at ang unang tumambad sakin ay puting kisame at liwanag na nagmumula sa ilaw. Napatingin ako sa aking kaliwang bahagi ng aking kamay, nakita ko ang isang lalaki na nakahawak sa aking kamay habang ito ay nakaupo sa aking tabi at nakayuko sa palagay ko ito ay mahimbing na natutulog.

Napasigaw ako sa gulat.
“Ahhh! Sino ka? Asan ako?!”

Nagulat ito at animo’y nakakita ng multo. ” Asyllia? Thank god! Wait I will call the doctor” saad nito bago pa ako makapagreact ay lumabas ng kwarto.

Bakit tinawag niya ako sa pangalang asyllia? Sino sya?

Naiwan akong mag isa, hindi alam ang gagawin. Pinagmasdan ko ang paligid at nakita ko ang oscilloscope sa kanang bahagi sa tabi ng akin hinihigaan, isang hospital bed, sa kaliwang bahagi nmn ay cabinet na kulay puti. Sa aking palagay ay nasa isang private room ako dito sa ospital. May mga upuan at sofa don sa akin harapan na may kaunting kalayuan at sa tabi nito ay isang pinto.

Napatingin ako sa pinto na biglang bumukas at pumasok dito ang doktor at isang nurse. May ginawa lang silang mga test at umalis nadin. Pagkalabas ng mga ito at pumasok nmn ang lalaki kanina at kasama nito sa likod niya ang babaeng may edad na.

“Hey kamusta? It’s good to know that you have woken up, we have been praying this for a long time, it’s been ten years.” Saad ng lalaki ng makalapit sila saakin.

” Asyllia hija, salamat sa diyos at nagising ka na, sobrang nag aalala kami sayo.” Saad naman ng babae at niyakap ako. Nagulat nmn ako sa ginawa ay kaya naitulak ko siya na mahina.

“Why am I here and who are you two?” Tanong ko sa kanila at bumahid agad sa kanilang mukha ang gulat at pag-aalala tsaka nag tinginan sa Isa’t isa.

Umupo ang babae sa tabi ko at hinawakan ang aking kaliwang kamay.

“Hindi mo ba kami maalala? Ako ito ang iyong lola kendel at ang best friend mong si luke” bakas sa kaniya ang pag-aalala sa kaniyang mukha.

“Pwede na bang umuwi?” Tanong ko ng biglang bumukas ang pinto at pumasok ang doctor kanina at nurse.

“Doc, kelan po namin pwedeng iuwi si asyllia?” Tanong ni luke. Here we go again sa pag tawag nila sakin ng asyllia.

“We will just do some tests before she comes home it will only take 2-3 days” saad naman ng doctor.

May ginawa lang sila saakin na test chaka muling umalis.

Naiwan kaming tatlo sa loob ng kwarto at nag kwentuhan.

Sinabi ni lola kendel na hit and run ang nangyari saakin at nacoma ng 10 years sa una ay hindi ako makapaniwala ngunit ito nga ang nangyari. Hanggang ngayon raw ay hindi parin nalalaman kung sino ang may gawa sa naturang pangyayari.
—————————————-
It was three days ago when I woke up from a coma and today we are leaving the hospital.

Now I’m fixing my stuff with grandma and luke is fixing the paper so I can go home..

After we arranged our things, luke arrived right on time.

“Are you ready to leave?” he asked and we just nodded in agreement

We headed to the parking lot, luke pointed to where the car was and we saw it right away because it wasn’t far from where we were standing, it was a black hammer car. We immediately got in and started the car. Luke was driving and I was in the passenger seat and grandma was in the back seat.

Sinabi ni lola kendell na mahaba haba pa ang byahe kaya i decided na matulog muna para na din makapag pahinga ako.
—————————————-
Nagising ako ng maramdaman ko na huminto ang sasakyan, nakarating na kami. Bumaba na ako ng sasakyan at pinagmasdan ang paligid.

Isa itong mabundok na lugar at maraming puno, nasa itaas kami ng bundok kung saan malayo sa mga tao. Napansin ko rin ang malaking bahay, paglapit ko dito ay kita ko kaagad kung gaano ito kaluma. Malaki ang pinto nito na pawang kahoy lamang, ang mga bintana ay may mga bitak na animo’y binato ng bato. Nang ako’y aalis na sana ay may napansin akong nakatayo sa ilalim ng puno isang tao naka itim. Itim na damit, pants, sombrero at mask. Lalapit na sana ako ng bigla syang umalis kaya hindi ko na ito pinansin.

Tuluyan na akong pumasok sa loob ng bahay, nakita ko ang kakaunti lamang na gamit at ito ay nakatakip ng puting tela. May ilang mga pinto at hagdan, may malaking ilaw chandelier.

“Apo, tara na sa kwarto mo ng makapag pahinga ka na” saad ni lola kendell na nasa likod ko na. Sinang-ayunan ko nalang ito ng tango.

Nag punta kami sa hagdan at pumunta sa pangalawang pinto, bali apat na pinto ang andito sa itaas. Pumasok na kami rito at nakita ko agad ang double bed sa gilid nito ay pinto sinabi ni lola na restroom ito. Mayroon ding malaking cabinet sa harap at may salamin at upuan sa gilid nito ay ang bintana at meron din itong book shelves.

“Mag pahinga ka na, idadala ko na din ang iyong pagkain mamaya.” Saad ni lola.

“Sige po lola” at ngumiti. Hinalikan niya ako sa aking noo chaka siya umalis.

Huminga na ako sa double bed, smooth like marshmallow. Pumikit ako at hayaan ko lang ang aking sariling dalawin ng antok.
—————————————-
“Himala kahit anong gawin ko di ka mamatay-matay, Ano ka pusa? May siyan na buhay?” Saad ng nakamask ng itim pati na rin ang damit, sombrero at pants at sapatos.


Nasa harapan ko siya ilang metro ang layo saakin ngunit kita ko ang kanyang kulay pulang mata, nag aapoy ito sa galit.


“Who are you? Ano ba ang kailangan mo sakin? Bakit gusto mo kong patayin?” Tanong ko naman sa kanya ng may kaba sa akin damdamin.

Nang maramdaman kong papalapit na siya saakin ay unti unti na rin akong lumatras. Hindi ko alam ang aking gagawin, parang may mabigat ang aking buong katawan.

“Naalala mo si Ash Kendra?” Tanong nito at mas binilisan pa ang pag lakad.

“Wala akong alam sa mga sinasabi mo at sino ang babaeng yan?” Tanong ko rin, mas lalong bumibigat ang aking paghinga.

“Siya ang babaeng pinakamamahal ko, ang babaeng dahilan kung bakit gusto kitang paslangin! At ang babaeng pinatay mo!” Sigaw nito at nag labas ng kutsilyo tsaka mabilis na lumapit.

Hindi ko na siya inantay lumapit, dali dali na akong tumakbo dahil alam ko na ang susunod niyang gagawin.

Tumakbo ako ng tumakbo para makapunta sa mga building at lumiko sa makipot na iskenita kung saan ang buwan lamang ang nag sisilbing liwanag ng madilim na iskenita pumunta ako kung saan may dalawang trashcan na malakita akong nakita na kakasya saakin doon ako pumasok, hinakbang ko muna anong aking kaliwang paa ngunit ng ihakbang ko naman ang aking kabilang paa ay doon niya ako nakita at dali dali niya akong pinuntahan. Dali dali akong bumaba ngunit naout of balance ako at natumba. Nang pilitin kong tumayo ay bigla nalang niya akong hinawakan sa buhok ay pilit hinihila paalis sa tabi ng trashcan.

“Bitawan mo ko!! Nasasaktan ako!!” Sigaw ko rito at pilit inaalis ang kaniyang kamay sa buhok ko.

Umupo siya sa tabi ko, hindi parin binibitawan ang aking buhok. Itinutok niua saan ang kutsilyo handa akong saksakin.
—————————————-
Napaupo ako dahil sa aking panaginip, parang totoo. Sakto naman ang pag dating ni lola na may tray ng pagkain. Inilapag niya ang tray sa aking tabi.

“Hija, anong nangyayari sayo pawis na pawis ka.” Sabi saakin ni lola na ngayon ay nakaupo na sa tabi ko at nag aalala.

“Wala po lola, wag ka pong mag alala dahil ayos lang po ako.” Saad ko naman at pinilit ngumiti.

Binigay niya sa akin ang pag kain ko at nag paalam na siyang aalis dahil may gagawin pa raw siya.

Mabilis ko lamang inubos ang pagkain na ibinigay ni lola at nag punta ako sa bintana upang tignan ang paligid. Ngayon ko lang napag tanto na gabi na pala kita rito ang maliwanag na buwan, ang peace ng lugar na ito. Sa ibaba at napansin ko ang mga kulay pulang ilaw napapalapit samin, dalu dali akong bumaba ng at hanapin si lola kendell at agad ko naman itong nakita sa sala at nakaupo.

“Lola may mga tao pong papunta sa ating bahay may mga dalang sulu at malalaking sibat” saad ko sa kanya na may pag aalala sa aking mukha.

“Puntahan mo si luke sa pangalawang pinto sa baba at gisingin mo at sabihin mo sa kanya na umalis na kayo” pag kasabi niya iyon ay bigla siyang tumayo at pumunta sa pinto. Agad ko namang ginawa ang sinasabi ni lola ngunit ng pag bukas ko ng pinto ay nakatutok saaking noo ang baril. Bakas sa kanya ang galit, kitang kita mo sa kanyang mga mata, parang nakita ko na ito sa aking panaginip, ang mga matang ito.

“Lolaaa kendell,” tawag ko sa kanya habang humahakbang ako papalayo kay luke na ngayon ay papalapit din saakin.

“Luke anong ginagawa mo, bitawan mo yan natatakot si asyllia” saad naman ni lola at dahan dahan lumapit sa akin.

Narinig namin ang pag bukas ng pinto ngunit nakatingin lamang kami sa hawak na baril ni luke. Nag sisigawan na ang mga tao sa di malamang dahilan, hindi ko alam kung bakit andito sila at bakit ganiti ang inaasal ni luke samin ni lola, akala ko ba ay mag kaibigan kami? Mag best friend?

“Wala akong pakeelam sa nararamdaman niya.” Saad nito na ikinagulat namin ni lola.

“Akala ko ba ay mag kaibigan tayo?”naguguluhang tanong ko.

Tumawa ito ng malakas “Anong mag kaibigan? Nababaliw ka na ba? Ni minsan hindi kita naging kaibigan. Simula nung patayin mo ang fiancee ko.” Kita mo sa kaniya ang galit na ano mang oras ay sasabog na siya at iputok niya ang baril sa amin.

“Anong pinag sasabi mo? At sinong fiancee ang sinasabi mo?” Natatakot at confuse at the same time kong tanong.

“Nag mamaang-maangan ka pa! Ang fiancee ko ay si Ash Kendra. Ikaw ang dahilan kung bakit siya namatay! Pinatay mo siya Asyllia hindi mo ba matandaan? Ano nawala na ba yang pag iisip mo simula nung binangga kita?!” Galit na galit nitong sabi. “Sagot!” Chaka chaak pinaputok ito sa itaas na kung nasaan ang chandelier light at nabasag ang mga ito at nahulog mga basag na bote sa sahig kung saan tumalsik ang mga maliliit na piraso ng bote sa buong sala at dahil sa nangyar iay nag karoon kami ng mga sugat sa buong katawan.

Dahil sa ingay na nangyari ay bigla kong naramdaman ang pananakit ng aking ulo na parang sasabog ano mang oras mula ngayon at biglang nag flashback sa akin lahat.

“Hindi ko siya pinatay! Nag pakamatay siya, tumalon siya sa bangin!” Saad ko sa kanya at mas lalo niya itong ikinagalit at lunapit siya sakin at hinawakan ang aking kwelyo.

“Pinatay mo siya! Itinulak mo siya sa bangin!” Tsaka niya ako hinampas ng malakas sa aking pisngi at ako ay napaupo.

Itinutok niyo saakin ang baril at one thing i knew I was shot in the chest and after that there was a second gunshot and the sound of someone falling.

“Lolaaa” huling salita ko bago malagutan ng hininga.
—————————————–
Bigla akong napaangat ng aking ulo ng maramdaman akong masakit. Pag tingin ko ay nakita ko ang aming professor na galit habang nakatingin sakin, at alam kong siya ang nag bago saakin ng nito, pambura ng chalk.

“Get out of my class, Ms. Swift!” Sigaw ng aming professor at kinuha ko muna ang mga gamit ko at agad ko naman sinunod ang sinabi ng professor.

Nang makalabas ako ng classroom ay ngayon ko lang napagtanto na panaginip lang pala ang lahat ng ito.